Altı izin modu var ve Shift+Tab yalnızca üçünde dolaşıyor.
default, acceptEdits ve plan arasında geziniyor. Bypass yalnızca açılışta etkinleştirilmişse çıkıyor, dontAsk hiç çıkmıyor. Herhangi bir modu --permission-mode ile başlatabilirsiniz.
Proje ayar dosyasındaki defaultMode: "auto" sessizce yok sayılıyor.
Yalnızca kullanıcı veya yönetilen ayarlar bunu dikkate alıyor; yani bir repo oturumunuzu kendiliğinden auto ya da bypass'a çeviremiyor.
Üst üste üç, toplamda yirmi sınıflandırıcı engeli auto modu durduruyor.
Claude Code bu durumda yeniden size sormaya başlıyor. Engellerin sıklaşması, işe daha dar bir izin kuralı gerektiğinin işareti.
Sohbette söylediğiniz sınır bir kural olarak saklanmıyor.
"Push etme" demek bir engel sinyali işlevi görüyor ama sıkıştırma onu düşürebilir. Kesin yasak için deny kuralı ya da hook kullanın.
acceptEdits çalışma dizininde mkdir, touch, rm, rmdir, mv, cp ve sed'i de onaylıyor.
Sadece dosya düzenlemeyi değil, daha fazlasını kapsıyor; geçmeden önce neyi onayladığınızı bilin.
Read(./.env) deny kuralı cat .env'i de durduruyor, ama dosyayı açan bir betiği durdurmuyor.
Yaygın dosya okuma komutları tanınıyor. Gerçek bir sınır için /sandbox'ı açın.
/fewer-permission-prompts kendi kayıtlarınızdan salt okunur bir izin listesi yazıyor.
Geçmiş oturumları tarayıp .claude/settings.json'ı düzenliyor; hep onayladığınız sorular artık çıkmıyor.
Deny kuralları bypass modunda da geçerli, allow kuralları ise orada etkisiz.
Yani deny kuralı, her moda sizinle birlikte giren tek koruma.