Bekleyen kurallar, kalan hafıza
Path kapsamlı kurallar yalnızca eşleşen bir dosyaya dokunulunca yüklenir, auto memory ise Claude'un kendine yazdığı notlardır. İkisinin "neyin ne kadar yaşadığı" sorusuna cevabı farklı.
Talimatları yoldan çekmenin iki yolu
CLAUDE.md her oturumda tamamen yüklenir. Her yerde geçerli olanlar için doğru, geri kalanlar için israf. Claude Code metin için iki yer daha veriyor ve ikisi çok farklı davranıyor.
Kurallar, .claude/rules/ içinde özyinelemeli aranan konu dosyaları. Auto memory ise Claude'un kendisinin yazdığı notlar. Birini siz yazarsınız, birini o. İkisine de sorulacak soru aynı: ne zaman yükleniyor, sonra ona ne oluyor?
Kurallar ve paths filtresi
Frontmatter'ı olmayan bir kural dosyası, tıpkı CLAUDE.md gibi, başlangıçta yüklenir. İlginç olan paths: alanı olan kural.
---
paths:
- "src/api/**/*.ts"
---
Her endpoint girdisini ortak şema yardımcısıyla doğrular.
Hataları `ApiError` ile döndür, çıplak string verme.Bu kural, Claude glob'a uyan bir dosyayı okuyana ya da düzenleyene kadar hiçbir şeye mal olmaz. Sonra ortaya çıkar. Frontend çalışan bir oturum backend kurallarının bedelini ödemez, kural da işe yarayabileceği anda gelir.
Yalnızca paths alanı okunur. Başka her frontmatter alanı sessizce yok sayılır, yani kendiniz için eklediğiniz bir description: hiçbir şey yapmaz.
Uzun bir oturum compact edildikten sonra path kapsamlı bir kural kayboldu. Neden?
Auto memory
Auto memory, ~/.claude/projects/<project>/memory/ altındaki bir not klasörü. Bir MEMORY.md dizini ve yanında konu dosyaları var, dört türde: user, feedback, project ve reference.
Başlangıçta MEMORY.md'nin yalnızca ilk 200 satırı ya da 25KB'ı yüklenir. Konu dosyaları istenince okunur. Yani size maliyet çıkaran kısım dizin, ve dizini kısa tutmak bir disiplin.
Davranışını üç gerçek belirliyor:
- Aynı git reposunun bütün worktree'leri ve alt dizinleri tarafından paylaşılır.
- Makineye yereldir. Başka makinelere ya da bulut oturumlarına senkronlanmaz.
- Alt ajanlara yüklenmez. Fork istisna, çünkü tüm konuşmayı miras alır.
Hafıza dosyaları transcript saklama temizliğinin dışında tutulur. Siz düzenleyene ya da silene kadar kalırlar.
$ /memory✻ CLAUDE.md dosyalarını ve auto memory anahtarını açar# Kapatmak için ayarlarda: autoMemoryEnabled. Kabukta: CLAUDE_CODE_DISABLE_AUTO_MEMORY=1
Neyin ne kadar yaşadığı
Akılda kalmaya değer tablo bu.
Bunu "metin nerede duruyor" sorusu olarak okuyun. Proje bağlamındaki metin yeniden yüklenir. Konuşma sırasında gelen metin konuşmadır, ve compaction'ın yeniden yazdığı şey konuşmadır.
Yeri seçmek
Yukarıdakilerden çıkan kısa bir rehber:
- Her şey için geçerli, istisnası yok: CLAUDE.md, zorlanması gerekiyorsa hook.
- Tek tür dosya için geçerli:
paths:olan bir kural; compaction'ın onu eritebileceğini kabul ederek. - Claude'un sizin ya da proje hakkında çıkardığı bir şey: auto memory. Herhangi bir dosya gibi okuyup düzenleyebilirsiniz.
- Çok adımlı bir prosedür: skill.
Auto memory nerede durur ve onu başka kim görür?
Bölüm tamamlandı
Bağlam ve hafıza kursunun 6 bölümünden 3. bölümü bitirdiniz.
Compaction geçmişinizi bir özetle değiştirir, sonra birkaç şeyi kurala göre geri koyar. Hangilerini bilirseniz onu yönlendirebilir, /clear, /compact ve rewind arasında seçim yapabilirsiniz.
Sonraki bölüm